خوانين بيرانوند كه از كمك والى مايوس شده بودند ، با تعجيل به سمت خرم‌آباد حركت كردند . طايفه بيرانوند نيز با آنها هماهنگى كرده به سوى پيشكوه به راه افتادند . غلامعلى خان و ساير خوانين اسد خانى از قبيل : محمد على خان ، عزيز خان ، صيد مهدى خان ، شير محمد خان ، ميرزا خان ، على رضا خان ، مرتضى خان و سايرين به اتفاق طايفه بيرانوند و پانصد سوار در قريه شاهنشاه واقع در جنوب كره‌گاه اطراق كردند . بعد از استقرار طايفه در قريه شاهنشاه خوانين مزبور به اتفاق جمعى از سرشناسان قوم سوار شده به منظور بيعت با ساير طوايف و همدست كردن آنها مخصوصا طوايف بالاگريوه به راه افتادند و با سران قوم پيمان اتحاد منعقد ساخته و قرار بر اين شد كه در روز 15 ارديبهشت‌ماه 1303 عموما در قريه ماسور اجتماع كرده و ترتيب حمله به نيروى غرب و محاصره شهر خرم‌آباد را بدهند . چون يك قسمت از ايل بيرانوند در نواحى گرمسير نزديك به جنوب لرستان اقامت داشتند ، با آنها هم تماس گرفته و آنها هم به قيد سوگند قول دادند كه در روز پانزدهم ارديبهشت در قريه ماسور حضور به هم رسانند . غلامعلى خان بعد از انعقاد پيمان با همه طوايف به قرارگاه طايفه برگشته بود [ و به ] انتظار رسيدن روز معهود [ در آن‌جا ] اطراق كردند . از آن سر ، طوايف چگنى كه فرمانده لشكر را شكست داده بودند در امتداد سفيدكوه مستقر و در انتظار ورود طوايف بالاگريوه و بيرانوند و غير ذالك بودند . بالاخره انتظار به‌سر آمد روز 15 ارديبهشت‌ماه عموم طوايف بالاگريوه در كره‌گاه جمع شده به مشورت پرداختند . ايل بيرانوند هم از گرمسير رسيده به طوايف بالاگريوه ملحق شد . پسران سرهنگ موسى خان ، غلامرضا خان ، عباس خان ، خانجان خان و ساير بنى اعمام و بستگان و قيطول و طايفه آنها از منطقه سراب‌تلخ رسيده به ياغيان پيوستند و ترتيب محاصره را از نظر تقسيم‌بندى دايره محاصره و تعيين حدود مسؤوليت هريك از ايلات و طوايف را به اين نحو دادند « 1 » .

--> ( 1 ) . بطورى كه در متن هم تذكر داده‌ايم همه طوايف در اين محاصره شركت نداشته‌اند و آنها كه عده‌شان بيشتر از پنجاه درصد جمعيت لرستان بوده قدم در اين ميدان نگذاشتند . همينطور پشتكوه لرستان كه در اختيار والى بوده با محاصره‌كنندگان هماهنگى نداشت .